Kippur

  • 30 Kasım 2013 / 14.00
  • 01 Aralık 2013 / 16.00

Yönetmen: Amos Gitai
Oyuncular:
 Liron Levo, Tomer Ruso, Uri Ran Klauzner, Yoram Hattab, Guy Amir Screenplay Amos Gitai, Marie-José Sanselme
İsrail, Fransa; 120’, 2000, renkli
İbranice; Türkçe altyazıyla

1973. Yom Kippur’da (Kefaret Günü), ülke sessizdir. Savaş patlak verdiğinde Weinraub ve arkadaşı Ruso, Golan Tepeleri’ne birliklerine katılmak isterler. Her yerde kaos hüküm sürmektedir. Birliklerini bulamazlar; bunun üzerine Hava Kuvvetleri’nin acil yardım birliğine katılmaya karar verirler. Birkaç gün sonra içinde bulundukları helikopter, Golan Tepeleri üzerinde bir füzeyle düşürülür.

“Film boyunca izleyiciler şu absürt soruyu sorup durur: savaşta mıyız, yoksa savaş başka bir yerde, ekranın dışında mı oluyor, ya da kamera buraya gelmeden hemen önce mi olmuş? Asla kesin bir yanıt bulamıyoruz, sonra da bu belirsizliğin aslında savaşla ilgili en derin hakikat olduğunu fark ediyoruz, sinema bunu neredeyse hiç göstermemiş; bu çarpıcılık ve yoğunluk nefesinizi kesiyor. (...) Kippur’da savaşın filmini çekmenin ilkesi basit ve net. Gerçek yer ve zamanları yeğlemek, (...) kamerayı askerlerle birlikte yürüyen ek bir kişi haline getirmek, havalanmadan önce helikoptere yetişmek için diğerlerinin arkasından koşmasını sağlamak. İzleyici, hem savaşın içinde, hem de grubun dışında, onlara eşlik ediyor. Film izleyicide asla onlardan biri olma fantezisini cesaretlendirmiyor.”

Charles Tesson, Cahiers du cinéma, no. 549, Eylül 2000.

Vatan ve Sürgün <br/>Amos Gitai’nin Sineması

Esther

Vatan ve Sürgün <br/>Amos Gitai’nin Sineması

Kippur

Vatan ve Sürgün <br/>Amos Gitai’nin Sineması

Alila

Vatan ve Sürgün <br/>Amos Gitai’nin Sineması

Yurttan Haberler – Evden Haberler

Vatan ve Sürgün <br/>Amos Gitai’nin Sineması

Çatışma Sonu

Vatan ve Sürgün <br/>Amos Gitai’nin Sineması

Bir Gün Anlayacaksın

Vatan ve Sürgün <br/>Amos Gitai’nin Sineması

Roses à Crédit

Kippur

Sonsuz Paris (1959-1965)

Sonsuz Paris (1959-1965)

1960’lı yıllarda, Alberto Giacometti yaşadığı kente, Paris’e, sokaklarını, kafelerini, atölyesini ya da karısı Annette’in dairesi gibi daha özel yerleri çizerek saygısını sunmuştur, bu çizimler onun en son kitabını oluşturacaktır: Paris sans fin (Sonsuz Paris). 

Ressamların Gözünden Osmanlı’da Müzik ve Eğlence

Ressamların Gözünden Osmanlı’da Müzik ve Eğlence

Batılı ressamların Osmanlı konulu iç mekanda geçen gündelik yaşam resimlerine baktığımızda müzikli eğlenceler yaşama dair önemli bir detay olarak dikkat çeker. Bazen de tek figürlü resimlerde sadece müzik yapan kadınlar betimlenmiştir. 

Zamane Öyküleri: Kömür <br> Pelin Buzluk

Zamane Öyküleri: Kömür
Pelin Buzluk

Zamane İstanbulları sergisinden ilham alan öykü serisi Zamane Öyküleri, Pelin Buzluk’un öyküsü "Kömür" ile başlıyor! Bu seri, yazarların sergide yer alan fotoğraflardan esinle kaleme aldığı kısa öyküleri bir araya getiriyor.